بررسی مقررات نشان می‌دهد که نظام حقوقی ایران، دست‌کم در سطح قانون‌گذاری، ابزارهایی برای پیگیری بعضی تخلفات و تصمیم‌های آسیب‌زا به محیط زیست در نظر گرفته است. با این حال، وجود این ابزارها به معنای دسترسی آسان و برابر شهروندان به آنها نیست. یک تشکل محیط زیستی برای پیگیری مؤثر یک موضوع به امکانات متعددی نیاز دارد. باید بتواند اطلاعات لازم را جمع‌آوری کند، از نظر کارشناسان مستقل استفاده کند، هزینه‌های احتمالی پیگیری حقوقی را تأمین کند و در صورت نیاز، از وکیل یا مشاور حقوقی کمک بگ